Gisteren vertrokken we redelijk op tijd voor de ‘laatste’ totale routecontrole. Het zonnetje scheen volop, maar de wind was nog snijdend koud. Typische Groningse vergezichten wisselden zich af met mooie (nu al) groene bossen. De route is prima te doen, maar je moet wel constant bij de les blijven. Zo zou uw ritmeester de eerste regularity eventjes (met voorkennis uiteraard) perfect in de daarvoor uitgerekende 480 seconden rijden, maar moest wegens het op het laatste moment voorrang geven aan een andere weggebruiker 15 seconden inleveren…
Over meestal typische rallyweggetjes en af en toe een stukje zandweg reden we vervolgens bijna ongemerkt en geniepig kronkelend Duitsland binnen en richting eindpunt Leer. Eindconclusie over de ochtendroute: prachtig gevarieerd, een paar verrassingen en hier en daar een mooie, door Dick bedachte ‘instinker’.

Na het versterken van de inwendige mens begonnen we aan de middagroute. De bol-pijl verandert hier al snel in een kaartleesgedeelte. Deze speelt zich af in weer een mooi stuk natuur en is weer voorzien van een paar geniepige ‘instinkertjes’. Deze worden gecontroleerd met behulp van stempelposten, zodat we weten of u de goede wegen heeft bereden. Stempels (100 strafpunten per gemiste stempel) zijn dus best wel belangrijk! Goed opletten dus, en een goede leesbril of een loepje is bij het kaartlezen waarschijnlijk geen overbodige luxe. De rest van de route kabbelt (bijna ‘traditiegetrouw’, na de warme maaltijd zakt de concentratie wat weg) lekker door, richting Veendam. Maar ook de middagroute zit weer goed in elkaar. Na een paar milde discussies en wat minieme kilometeraanpassingen kan de hele route naar de drukker.
Nog een week of vijf en dan kunnen we u de inspanningen presenteren.

 

Categories: VLV 2019

Commentaar gesloten.

  • Archief