grotemarktDe eerste stralen van de zon reflecteren op de motorkap, als we vanuit de schaduw van de martinitoren de grote markt oprijden voor onze eerste GOG rally. Besmet door het oldtimer-virus, komt er weer een grote lach op mijn gezicht, bij het zien van zoveel mooie auto’s.

Na te hebben gefotografeerd bij de laatste rally’s die door de Tour Du Nord georganiseerd zijn, was dit de eerste keer dat ik daadwerkelijk als deelnemer kon zien, door welke mooie gebieden van Groningen en Noord-West Duitsland de puzzeltocht ons zou leiden. Met de Volkswagen Scirroco uit 1977, die precies onder de noemer “oldtimer” valt, konden we rond de klok van half 10 aan de start beginnen. Met spanning staan we aan de start, vele ogen zijn op ons gericht………..en dan valt de groene vlag en begint het tellen tot zeven. Zeven is het magische getal van de start. Gedoseerd geeft Jöran de Wit gas, gefocust op het hardop tellen van mij. Na 6,35 seconden zijn we bij het eind van de tijdsproef.

Nu begint voor ons de tourrit naar Oldenburg via het Bolletje – Pijltje systeem. Tijdens de uitleg van Dick van Dijk leek het allemaal nog héél simpel, Je komt vanaf het bolletje en je gaat richting het pijltje, bij de juiste kilometerstand. Dat is alles. Theoretisch is het allemaal heel logisch. Maar daar begint toch al snel verandering in te komen als de eerste bochten achter de rug zijn. De dagteller van onze auto bleek toch als snel enkele honderden meters afwijking te hebben, waardoor er nogal gerekend moest worden om niet de juiste afslag te missen. Verder wist de organisatie met kleine woordspelingen ook menig deelnemer of het verkeerde spoor te brengen. Woordspelingen als “Richting Noordbroek”, moet je dan gewoon de ANWB bordjes volgen?, of toch gewoon rechtdoor rijden tot je dagteller en de volgende tekening weer overeenkomen! Toch maar op het gevoel afgaan en gelukkig liet het gevoel ons deze morgen niet in de steek.

Over mooie binnenweggetjes tourden we via Muntendam, Onstwedde en Smeerling naar het mooie Bourtange. Niet alleen de kaarten gaf aan dat we nog het juiste spoor volgden, ook de vele vrolijk zwaaiende mensen langs de weg, deed ons wederom bevestigen dat we goed reden. Midden in de vesting Bourtange was het tijd om even te genieten van een bakje koffie in de zon. De oldtimers op het plein van Bourtange, deed het beeld ontstaan van een omgekeerde wereld. De oude auto’s waren plots nieuwerwetse dingen in een historische omgeving. Door de poort van de vesting Bourtange kwamen we in Duitsland aan. Hier ging het mis. Net voor Papenburg zijn we gekeerd en een andere weg ingeslagen, dit hadden we nooit moeten doen, want later bleek dat als we 200 meter verder gereden hadden, we de volgende afslag gezien hadden. Getroost door het feit dat velen met ons verkeerd waren gereden hebben we de tocht naar Oldenburg met volle moed vervolgd.

2002_oldenburg01Voorbij het plaatsje Holterfehn begon het kaartlezen. Dit vond ik leuker als het bolletje – pijltje systeem. Alle afslagen tellend en goed oplettend op de borden reden we als spoorzoekers door het land. In het plaatsje Edewecht kwamen we een grote rij oldtimers tegen bij het stoplicht voor rechtsaf, terwijl de kaart toch echt links aangaf. Een gevoel van overwinning komt in ons op, als blijkt dat we het bij het rechte eind hadden. Met een voldaan gevoel zien we in de verte de kerktorens van de prachtige kerk van Oldenburg verschijnen en beginnen we aan een goed verzorgde lunch.

Op de terugrit ging het kaartlezen ons weer goed af. Door de organisatie was ook in het kaartlezen enkele venijnigheidjes ingebouwd. Afslagen die verstopt lagen achter huizen, kleine afslagen met controleposten en ga maar door. Bij het B – P systeem ging het weer mis. Aangegeven werd dat we een erf van een boerderij opmoesten. Maar dat kon volgens ons niet de bedoeling zijn, dus zijn we linksaf geslagen waar we rechts moesten. Twijfelend toch maar even de auto stilgezet en nog even alles goed bekeken. Terug was de enige oplossing leek ons, maar tijdens het keren, kwam er een vriendelijke Duitser aan die ons wist te overtuigen dat we “immer grade aus “ moesten. Hierdoor hebben we dus de eindcontrole van een tijdstraject gemist.

2002_groningen02Rond de klok van half zeven zien we in de verte weer de martinitoren staan en weten we dat de finish in zicht is. Toch hebben we nog iets over het hoofd gezien…. LETTERS. Langs het parcours zouden letters geplaatst zijn, maar wij zijn niet verder gekomen als de “P” van Parkeren en de “H” van Halte bij de Duitse bushaltes. Door het missen van de letters en de eindcontrole van een tijdscontrole was een goede klassering niet meer mogelijk. Maar de eindklassering van 64’ste kon de pret niet drukken en we kunnen beide terugkijken op een geslaagde, goed georganiseerde rit. En terwijl de laatste zonnestralen op deze mooie zondagavond de martinitoren verlichten, rijden we de grote markt af, een laatste blik op de nog overgebleven oldtimers werpend.

Peter Kleine (startnummer 74)

  • Archief